Cevr u cefâsını çekmeye değmez bu dünyanın,
Zira nimet görünen her şeyi boş ve yalandır.

Ne hak kaldı ne hukuk makamlar hırsızla doldu,
Helâl, haram kalmadı ortada sanki talândır.

Rafa kaldırıldı ahlâk evlâd u iyâl düşman,
Evlât babaya sövüyor artık âhir zamandır.

Kadın erkek rol değişti ortalık bir hercümerç,
Hayâ kalmadı hânede bu ne garip devrândır.

Yalan bir masal imiş sevgi muhabbet aşk u yâr,
Menfaat sardı her yanı bu bir kaht-ı yârândır.

Kaybolup gitti dostluk “varmış yokmuş”un rafında,
Ondan geliyor hıyânet, bir rezalet seyrândır.

Geçti böyle günlerimiz yalanlar kervanında,
“Ukbâ”ya kaldı ümitler bu yel sonbaharındır.