| Hâlnâme IV |
|
|
|
Güller gülmez, bülbül ötmez, hâneye bir yas geldi; Kitap mahkum, dili suskun, gönüllere pas geldi.
Hayâ gitti, iffet bitti, hayâsız bir hayat geldi; Meryem gitti yadlardan, fuhuş can bulup geldi.
Ne kitap var, ne okur, cehalet hükme geldi; Kütüphâneler hep boş, kitaba ayıp geldi.
Siyaset amaç şimdi, davaya tufan geldi; Bu siyaset uğruna, şahsiyete ta’n geldi.
Gitmişken kör masonluk, süslenip geri geldi; Rotaryen’de Mücâhid, şahlanıp aşka geldi.
Dinsiz ile Masona yaranma günü geldi; Din ise, imân ile, bir garip olup geldi.
Rozet taktı Mücâhid, seveni küsüp geldi; Sevenine Mücâhid, Mason kazıkla geldi.
Rotori, Bilderberg’ler, meşru zemine geldi; Bir meşruiyet ki amân, Şeriat küse geldi.
Seveni ümitliydi, sanki iktidar geldi; Bir iktidar ki heyhat, taviz olarak geldi.
Cihâd fikri kayboldu, liberal çıkageldi; Mebus olayım diye, tevil u taviz geldi.
Ne zalim susturuldu, ne de hak geliverdi; Zalim zulmünde hâlâ, mazluma gına geldi.
Herkes yalan söylüyor, doğru’ya yasak geldi; Sadakat bir masalmış, çıkarlar öne geldi;
Ağladı satırlarım, “Coni” yüz bulup geldi; Mehmet gariptir artık, ona “Hamburger” geldi.
Bunların hepsi aynı, yâdıma yeni geldi; Mazlumlar unutuldu, yeşil Dolarlar geldi.
|

