Kahire, 11 Ekim 2004 

Akşam yemeği için Zeki[1] Beylere gittik. Türkiye-Mısır yemekleri karışımı nefis yemek menüsünü yazmak istemiyorum. Çünkü o güzel yemeklerden daha enteresan olanı, Nihat’ın papağanı “Koko”ydu. Daha önce hiçbir zaman bir papağanla aynı ortamda bu kadar uzun bulunmamıştım. Ama Koko bir başka canım… 

Koko poz veriyor