Gazetelerden bu haberleri okurken G.W. Bush’un İstanbul’da Batılı dünya liderlerine yaptığı konuşmayı da canlı olarak izliyorum. Bush’u dinleyenler arasında, bir zamanlar can-ciğer arkadaşım olan bir yetkilinin, orada bulunmaktan aldığı hazla bu insanlık katiline memnuniyet tebessümleri gönderdiğini görünce, bir tuhaf oluyor, ve şu duayı yapıyorum:

- Ya Rabbi! Bize hidâyet verdikten sonra tekrar dalalete götürme!

İnsanoğlu nasıl da değişebiliyor?..

Bush, Türkiye’ye gereğinden fazla yağ çektikten, ve Türkiye’de Müslümanlara yapılan zulümleri görmezlikten gelerek, Türkiye’nin gerçek demokrasiyi gerçekleştirdiğinden dem vurduktan sonra, Irak’ta düzeni sağlamaya yardımcı olmak üzere güç istedi. Ve münâfıkça konuşmasını sürdürürken, Amerikalıların deyimiyle, “aptalca yalanlar” sıralayıverdi. Durmadan “hürriyet” ve “demokrasi” sözcüklerini kullanarak, insanlık için bunu istediklerini söyledi. Ona göre Amerikalılar, Irak’ta, Afganistan’da ve dünyanın diğer ülkelerinde bunun için insan öldürüyorlardı. Ve ona göre hürriyet ve demokrasi, Amerika’nın istekleri doğrultusunda hizaya girmekti.