Hâlnâme IV

Güller gülmez, bülbül ötmez, hâneye bir yas geldi;

Kitap mahkum, dili suskun, gönüllere pas geldi.

Hayâ gitti, iffet bitti, hayâsız bir hayat geldi;

Meryem gitti yadlardan, fuhuş can bulup geldi.

Ne kitap var, ne okur, cehalet hükme geldi;

Kütüphâneler hep boş, kitaba ayıp geldi.

Siyaset amaç şimdi, davaya tufan geldi;

Bu siyaset uğruna, şahsiyete ta’n  geldi.

Gitmişken kör masonluk, süslenip geri geldi;

Rotaryen’de Mücâhid, şahlanıp aşka geldi.

Dinsiz ile Masona yaranma günü geldi;

Din ise, imân ile, bir garip olup geldi.

Rozet taktı Mücâhid, seveni küsüp geldi;

Sevenine Mücâhid, Mason kazıkla geldi.

Rotori, Bilderberg’ler, meşru zemine geldi;

Bir meşruiyet ki amân, Şeriat küse geldi.

Seveni ümitliydi, sanki iktidar geldi;

Bir iktidar ki heyhat, taviz olarak geldi.

Cihâd fikri kayboldu, liberal çıkageldi;

Mebus olayım diye, tevil u taviz geldi.

Ne zalim susturuldu, ne de hak geliverdi;

Zalim zulmünde hâlâ, mazluma gına geldi.

Herkes yalan söylüyor, doğru’ya yasak geldi;

Sadakat bir masalmış,  çıkarlar öne geldi;

Ağladı satırlarım, “Coni” yüz bulup geldi;

Mehmet  gariptir artık, ona “Hamburger” geldi.

Bunların hepsi aynı, yâdıma yeni geldi;

Mazlumlar unutuldu, yeşil Dolarlar geldi.

25 Mayıs 2003