Hâlnâme XXXVI 

Sen Kar olarak güzelsin

Kaaar…

Beyaz duvağın

Nergislerin annesi

Lâleler barınağı.

Sen kar olarak güzelsin…

Sen,

Ağrı buzullarında,

Klimanjaro’nun geçit vermez patikalarında,

Fujiyama eteklerinde süslenip yayılırken

O Kutsal Bâkire’nin

Gelinliği gibisin…

Sen kar olarak güzelsin…

Kaaar…

Sana,

Seni bilen gelmeli.

Oyununu, kuralını kâle alıp gelmeli

Ayazına, fırtınana, buzuna katlananlar,

Katlanabilenler gelmeli.

Yaşamlarında

Kar nedir bilmeyenlerin,

Ne işleri ola ki gizemlerinde?

Gümüşten daha gümüş

Sedeften daha sedef beyazına aşinalar bile

Çığlarını unutmadan gelmeli.

Senin de bulutlara,

Nereden ve ne zaman estiği,

Eseceği belli olmayan

Rüzgâra mahkûm olduğunu bilip gelmeli.

Yoksa,

Çığlarınla,

Fırtınalarınla,

Buzdan minareler

Hortumlarınla,

Severek dondurur,

Okşayarak boğar,

Yazgını yazarsın…

Ve sen bunu,

İstemeden yaparsın

Sen kar olarak güzelsin…

Kaaar…

Bir öykünü benden dinlemek ister miydin

Bir varmış, bir yokmuş diye?

Allahu Ekber Dağlarının

Sade sen ve buz kokan zirvelerinde

Seni tanımayan

Sorumsuz komutana itaat edip,

Soğuğa esir düşen,

Donup çekilen kanları,

Vücutlarında

Buzdan ak damarlar oluşturan,

Kanları çekilince,

Vurulmuş ceylanlar gibi

Yamaçlarda yuvarlanan biçare askerin,

Sapır sapır dökülen yiğitlerin

Buz kaşlı, buz kirpikli heykel erlerin

Hemen tamamı,

“Kaaar! Kaaar!” deyip gömüldüler içine…

Teker teker

Çifter çifter

Onar onar

Yüzer yüzer hep yok olup gittiler…

Kaaar…

Bir maceraperestin kaprisleri uğruna,

Canlar üzerine kumar oynandı sende…

Karlı dağlar kumarhâne olur mu?

Bu karlara savaş açmak olur mu?

Fırtına tanımamak,

Nerde duyulmuştu ki?

Everest’in yılmaz, korkmaz dağcıları bile

Göze almazdı bu çılgınca mâcerayı

Tapusunu versen de Everest’in…

Sen kar olarak güzelsin…

Kaaar…

Seni tanımayan biz insanoğlu…

Senin,

Ve o sevimli beyazının ne haşin olduğunu,

Hindukuş dağlarında,

Karanın olmadığı yerde

Küffara dayanmanın zorluğunu.

Sende ayağı donan,

Parmakları dökülen,

Yürümek için yerde

Elin gözüne bakan,

Ve bu hâlinden horlananı mı görecek?

Kaaar…

Senden

Ve sevmekten gafil olanlar,

Bir tarafta aç kurtlara

Öbür yanda uluyan,

Kurttan daha aç, daha vahşi Amerikalı askere

Yem olmamak için

Tavşan kılığında

Sana sığınanı,

Nükleer bombalarla,

Kimyevi silâhlarla,

Cehenneme çevrilen zirvelerde

“Ateştir” diye senle ısınmaya çalışıp

Sevdiklerini, ve kendini kandıranı,

Sonradan donup

Kurtlara yem olanı mı bilecek?

Kaaar…

Sen kar olarak güzelsin…

Kirchschlag, 12 Mart 2005