Hâlnâme XXXV

Seni sevmem

Seni sevemem

Süreyya yıldızı akıp

Yerlere kapansa,

Güneş,

Kavurup Kâinatı

Sodom küllerine çevirse,

Taşıp bütün denizler

Karaları yok etse,

Dünyamız bir daha

Tufan yaşasa,

Seni sevmem

Seni sevemem

Cennet süslenip

Önüme serilse,

En güzel köşeleri dünyanın,

Üstüme tapulansa,

Emrime verip Kârûn’ları,

“Hazineler senindir” dense,

Bir İrem’e dönüşüp Pervari,

Çiçeklerinden arılar

Bal devşirse

Seni sevmem

Seni sevemem

Dağların zirveleri

Hep benim olsa,

Everest tepesinde

Bana çaylar demlense,

Ağrı buzullarında

Güller yeşerse,

Çılgın Harakol

Tuğbalara bürünse,

Dadaş Palandöken

Nergislerle süslense,

Yine de seni sevmem

Seni sevemem

 Derdime ortak olan

Derdimi paylaşmasa,

Sevdiğim can dostlarım

Dostluklarını atsa,

Sadık öğrencilerim,

“Hocam!” deyip saymasa,

O çoook sevdiğim gençler

Cürmüne ortak olup, saflarında yer alsa,

Benimkiler unutup

Artık hiç sarılmasa,

Yine de seni sevmem

Seni sevemem

Dünyanın her köşesinde,

İrtikâb ettiğin suçlar

Silinir mi yâdlardan sandın?

Aç kurtlar utanıyor akıttığın kanlardan…

Kaldırıp insanlığı raflara,

Bombalarınla

Pare pare ettiğin bebelerin feryâdına

Sırtlanlar ağlar oldu…

Timsahlar dudak ısırıyor

Vahşetinden…

Öyle alçaldın ki zulmünde

Utanır oldu Hitler hunharca faşizminden…

Sen bu vahşetinde berdevam,

Ben de seni seveyim öyle mi?

Seni sevmem

Seni sevemem.

Soykırımdan geçirip

Kızılderilileri,

Cürmüne şahit

“Katliamler Kayası”,

Nagazaki bombası,

Vietnam faciası,

Felluce’de kovboy belâsı…

Ebû Ğurayb’da sadistlerinin narası.

İnsan öldürmekten zevk alan generalinin

İğrenç sefâsı yâdımızda kaldıkça

Seni sevmem

Seni sevemem

Değil mi ki yetimlerle doldurdun dünyayı,

İnsan katliamını

Şiar edinip devletine,

Bombalanmadık köşe bırakmadın hiç yerin

Yerküre,

Cinâyetlerinden ağlıyor…

Melekler lânetliyorken cürümlerini,

Seni sevmem

Seni sevemem

Kartallara yem yaparken

İnsan ölülerini,

Dul bırakıp ciğeri paramparça anaların,

Yüreği dağlanmış babaların

Söndürürken ocaklarını

İsâ’yı unuttun mu?

Tutunmaya çalıştığın,

Kiliselerde yalvardığın İsâ,

Böyle mi öğütledi seni?

Hani İsâ,

“sevgi!” diyordu size?

Hani, sağ yanağına vurulduğunda,

Solu çevirecektin?

Kutsal Meryem,

Nasıl silindi yâdınızdan?

Bari İsâ adına,

Kutsal Meryem adına,

İncil adına yapmasaydın

Bunca melânetini…

Hayır!

Seni sevmem

Seni sevemem!

                     Amsterdam, 6 Mart 2005