Hâlnâme XXXII 

İster miydin? 

Her kamçı darbesiyle

Alevli çemberleri yarıp geçen,

Beleyen çocuk gibi,

Tatlı şekeri uzatan Palyaçonun

Eline bakan,

Altın yeleli

Yiğit pençeli

Oyuncak

Bir aslan olmaktansa,

Dağların zirvesinde pusulanmış avcıyla boğuşan,

Bir yudum hürriyet uğruna

Can pazarlayan

Yaralı bir ceylan gerillası

Olmayı

İster miydin?

 Ülkeleri zapteden

Milyonları katleden

Kan içmeye doymayan bir devletin

Başkanıysa,

Hür yaşama uğruna,

Duvar uygarlığından

Kaçıp kaçıp bağıran,

Kıl çadıra sığınan,

Kedisiyle, köpeğiyle,

Bir iki tavuğuyla

Basitçe bir hayata can atan

Fakiiir

Ama soylu

 Bir Apaçi

Olmayı

İster miydin?

Binler ve binler zâdegân

Emrine olup bendegân

Zulmüne müfti hacegân

Kâşâne-i bîemsâlde

Zulm ile hükümfermâ

Tahtını koruma uğruna

Sayısız kelle vuran

Bir “lâ yus’el”

Hükümdârsa,

Zulme bayrak kaldıran

Fatma’nın Hüseyin’i

Olmayı

İster miydin?