Hâlnâme XXIII

Haykırma günleridir bu


Muhammed Ümmetinin zillet dönemleridir bu
Per perişan oldular felâket günleridir bu
Ne şuur var ne iz’ân var imân ise dürüldü
Gafletten meyus oldular hüzün günleridir bu

Tağutlardan oldu imâm kahtı ümerâdır bu
Zalimler hükümfermâdır ahdı Firavun’dur bu
Mazlumlar kan ağlıyorlar Irak ve Filistin’de
Analar kan kusuyor feryâd figanlarıdır bu

Zalime zalim denmiyor dilsiz şeytanlıktır bu
Hakkı söylemek yasaktır Yezid’in devridir bu
Mazlumlardan yana olmak sanki ayıp ve günâh
Dinsiz İbni Alkamî’nin vahşet günleridir bu

Şecaat unutuldu korkaklar devrânıdır bu
Kula kul olmuş kullar cehâlet günleridir bu
Sesini kesmen için herkes bir nasihat eder
Mert olanlar kalmadı alçaklık günleridir bu

Mümin münkirin emrinde ilhâd günleridir bu
Düşük yapıyorlar kızlar namus talanıdır bu
Yıkılmadık yer kalmadı Irak ve Filistin’de
Kâfirler yağmalıyorlar utanç günleridir bu

Uyanın ey mazlumlar uyanma günleridir bu
Sizi ezen tağutlara ikâz günleridir bu
Tükenip gideceksin sen uyanmazsan gafletten
Mazlumlarla bir olup haykırma günleridir bu

(Viyana, 27 Mayıs 04)