Tur Dağı’nın kayalıklarında ne yazar ?

Prof. Dr. İhsan Süreyya Sırma - 23 Haziran 2003

Dağların sırrını araştıran tarihçi, bir tarih kongresi için Mısır’a gitmişti. Kongrenin bitiminden sonra, çocukluğundan beri merak ettiği bir dağa tırmanmak üzere yola çıktı. Onun gayesi, “alpinist”lerin yaptığı gibi, dağ zirvelerinin tadını çıkarmak değil, dağların özlerinde saklı gizemleri araştırmaktı.

Arabayla geldiği Sina Çölü’nden sonra, artık dağın eteklerine gelmiş, tırmanma süreci başlamıştı... İki seçenek vardı tırmanmak için: Ya oradaki kiralık develerden birine binip çıkacak, ya da yaya olarak yürüyecekti. Bizimki, yürüyerek tırmanmayı tercih etti...

Ne var ki, dağa doğru götüren bu vadide yürümenin bir kuralı vardı. Asırlar öncesinden, bir insan bu dağa çıkmak istemiş, daha doğrusu çıkması emredilmiş, o insan tırmanmaya başlayınca da, ilâhî bir ses ona: “Muhakkak ki Ben senin Rabbinim! Ayakkabılarını çıkar! Çünkü sen, Kutsal Tuvâ Vadisi’ndesin!”[1] diye seslenmişti. Sesin muhatabı Hz. Musa, ve kendisine seslenen Yüce Allah’tı...

Peygamber’den bile, içinde yalın ayak yürünmesi istenen Kutsal Tuvâ Vadisi’nde, tarihçimiz ayakkabılarıyla yürüyebilir miydi hiç? O da ayağındakileri çıkardı; ve yürümeye başladı dağın zirvesine doğru kıvrıla kıvrıla tırmanan vadide...

Tıpkı bir gün mutlaka tükenen/tükenecek olan hayat yokuşunu andırıyordu bu yokuş: Yorucu, ve düşündürücü...

İşte dağın zirvesi, ve suskunlukla hayranlık karışımı bir hâyale dalmış onlarca insan...

Tarihçimiz de sırtını küçük bir kayaya vererek oturdu, ve önünde, sonsuzluğa doğru  uzayıp giden dağlara, ufuklara, çöllere dalıp düşünce aleminde kayboldu gitti...

Neden sonradır ki irkilerek doğruldu, ve sırtını dayadığı kayanın alt tarafındaki yazıları fark etti. Kim yazmış, ne zaman yazmış, belli değildi... Kayaya yazılmış bu değişik harfli yazılardan, sadece Arapça olanını, silik olduklarından da, onun da sadece şu kısmını okuyabiliyordu:

“..... Üzerinde bulunduğum bu dağın adı Tur Dağı... Senelerce, senelerce önce Allah’ın emri üzerine Musa bu dağa tırmanmış, Rabbiyle mülaki olmuştu... Yine Allah’ın emriyle, İsrail oğullarını; insanları ezen, onları sömüren Firavun Rejimi’nden kurtararak Sina’ya getirmişti... Çölün kavurucu güneşi altında kalınca, Allah onları gölgeledi[2]; susuz kalınca da, Musa’nın duası üzerine Allah ona, “ Asâ[3]’nla taşa vur!” dedi; ve ondan derhal on iki kaynak fışkırdı[4]. Onlara  yiyecek olarak da, “menn”[5] ve “selvâ”[6] gönderdi[7]. Fakat Allah, çölde bile İsrail Oğullarına, yâni Musa(a.s)’ın Firavun’un zulmünden kurtardığı yahudilere bu kadar nimet vermesine rağmen, onlar sabretmediler, kanaat getirmediler; ve Allah’a karşı zalim oldular. İşte o zaman Allah, Musa aracılığıyla onlara şöyle demişti: “Hani siz (verilen nimetlere karşılık) : Ey Musa! Bir tek yemekle yetinmeyiz; bizim için Rabbine dua et de yerin bitirdiği şeylerden; sebzesinden, hıyarından, sarımsağından, mercimeğinden, soğanından bize çıkarsın, dediniz. Musa ise: Daha iyiyi daha kötü ile değiştirmek mi istiyorsunuz? O hâlde şehre inin. Zirâ istedikleriniz sizin için orada var, dedi. İşte (bu hadiseden sonra) üzerlerine aşağılık ve yoksulluk damgası vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar. Bu musibetler (onların başına), Allah’ın ayetlerini inkâra devam etmeleri, haksız olarak peygamberleri öldürmeleri sebebiyle geldi. Bunların hepsi, sadece isyanları ve taşkınlıkları sebebiyledir”[8].

Silik birkaç satırdan sonra, şöyle devam ediyordu kaya üzerindeki yazı:

“............ İşte bu dağda Musa, insanlardan hiç kimsenin istemeyi düşünmediği/düşünemediği bir şeyi talep etti Rabbinden... Kur’an, olayı şöyle anlatır: “ Musa tayin ettiğimiz vakitte (Tur’a) gelip de Rabbi onunla konuşunca, “Rabbim! Bana Kendini göster, Seni göreyim!” dedi. (Rabbi): “Sen Beni asla göremezsin. Fakat şu dağa bak, eğer o yerinde durabilirse, sen de beni göreceksin!” buyurdu. Rabbi o dağa tecelli edince  onu paramparça etti. Musa da baygın düştü. Ayılınca dedi ki: Seni noksan sıfatlardan tenzih ederim, Sana tövbe ettim, ve ben inananların ilkiyim”[9].

Kaya üzerindeki yazı şöyle devam ediyordu:

“Allah bu dağda Musa’ya, “Elvâh”[10] üzerinde “Suhûf”[11]u verdi; ve Musa dağdan inerek kavmine geri döndü. Ama döndüğünde, kavminin tevhid inancını terk ettiğini, ve bir buzağı yaparak, ona tapmaya başladıklarını gördü; ve bu ihânetlerinden dolayı çok üzüldü. Üzüntüsüne kızgınlık karışınca da, onların yanında bulunan, fakat buzağıya tapmalarına mani olamayan kardeşi Harun’a bağırmaya başladı. Kur’an ayetleri şöyle anlatıyor: “Musa, kızgın ve üzgün bir hâlde kavmine dönünce: “benden sonra ne kötü şeyler yapmışsınız! Rabbinizin emrini (beklemeyip) acele mi ettiniz?” dedi. Tevrat Levhaları’nı yere attı ve kardeşinin başını tutup kendine doğru çekmeye başladı. (Kardeşi): “Ey annemin oğlu! Bu kavim beni zayıf gördü, ve nerede ise beni öldüreceklerdi. Sen de düşmanları bana güldürme ve beni bu zalim kavimle beraber tutma!”dedi. (Musa da) Ey Rabbim, beni ve kardeşimi bağışla, bizi rahmetine kabul et. Zira sen merhametlilerin en merhametlisisin! dedi. Buzağıyı (tanrı) edinenler var ya, işte onlara Rablerinden bir gazap ve dünya hayatında bir alçaklık erişecektir. Biz iftiracıları böyle cezalandırırız”[12].

Yazının devamında sadece şu satır kalmıştı:

“ Musa kendisine inananlardan 70 kişiyi seçti. Diğerlerine ise Allah bir felâket verip, onları helâk etti[13].

Tur Dağı’nın kayalıklarında bu yazıları okuyan tarihçi ayağa kalktı; ve yavaş yavaş çıktığı yerden inmeye başladı. Yokuş aşağı inerken, kayalıklarda okuduğu yazıları düşünüyor, ve şöyle mırıldanıyordu kendi kendine:

-   Bu yahudiler neden Allah’ın emirlerine karşı bu kadar düşmandırlar? Neden Zekeriyya Peygamber’i kestiler, Yahya(a.s)’a hayat hakkı tanımadılar; Hz. Meryem’i fahişelikle suçladılar? Bu yahudiler hiç mi Cehennem azabından korkmuyorlar? Neden bunlarda hak-hukuk kavramı yok, neden çocuk öldürmekten zevk alıyorlar? Neden “Siyonizm dini” uğruna dünyayı kana bularlar? Siyonizm belâsını terketseler, ve bütün dünya insanları gibi, insanca yaşasalar olmaz mı? Allah’ın, bu dağda, kendilerine olan uyarılarını neden kâle almazlar? Allah bir zamanlar Kudüs’ü onların emrine[14] verdi, fakat onlar ihânet edip zulmettiler; ve Allah onlara vebâ gönderdi[15]. Ey yahudiler Allah’a inanın, ve Musa’nın bu dağda getirdiklerine dönün! Çünkü Allah, bizim de, sizin de, biz ve sizden başka herkesin de mecburen uğrayacağı[16] bir Cehennem yaratmıştır. Ondan kurtulanlardan olmak varken, neden onun yakıtı olanlardan olalım?..

Tarihçimiz, Tûr Dağı’nı terk edip, Tuvâ Vadisi’ni indikten sonra, yere oturdu, torbasındaki ayakkabılarını çıkararak giydi; ve Kahire’ye doğru giden arabaya binerek gözden kaybolup gitti...